DE KRACHT VAN ZELFCOMPASSIE

In een wereld waar prestaties en succes vaak voorop staan, vergeten we soms hoe belangrijk het is om vriendelijk en begripvol voor onszelf te zijn. Zelfcompassie is een waardevolle vaardigheid die ons kan helpen om beter om te gaan met tegenslagen en stress, en die ons een gezonder en gelukkiger leven kan bieden.

Het effect van zelfcompassie en hoe die te versterken krijgt steeds meer aandacht krijgt in de wereld van psychologie en persoonlijke ontwikkeling, mede dankzij het werk van Dr. Kristin Neff, een van de eerste onderzoekers die dit onderwerp grondig bestudeerde.

Deze blog verkent wat zelfcompassie is, waarom het belangrijk is en hoe het kan bijdragen aan onze geestelijke gezondheid. Ook worden twee technieken om zelfcompassie te versterken uitgelegd.

DE RELATIE TUSSEN DE NERVUS VAGUS EN STRESS

De nervus vagus, ook wel de tiende hersenzenuw genoemd, speelt een cruciale rol in ons parasympathische zenuwstelsel dat verantwoordelijk is voor het reguleren van rust- en herstelactiviteiten in ons lichaam. De nervus vagus loopt van de hersenstam naar verschillende organen in het lichaam, waaronder het hart, de longen en het spijsverteringsstelsel, en beïnvloedt verschillende lichaamsfuncties, zoals hartslag, spijsvertering en immuunrespons. Een van de meest fascinerende aspecten van de nervus vagus is hoe deze zenuw een verbinding vormt tussen lichaam en geest, met name bij stressmanagement. De belangrijkste functie van de nervus vagus is het bevorderen van de ‘rest-and-digest’ respons, wat het tegenovergestelde is van de ‘fight-or-flight’ respons die bij stress wordt geactiveerd. Wanneer we gestrest zijn, activeert ons lichaam het sympathische zenuwstelsel, wat leidt tot verhoogde hartslag, snelle ademhaling en verhoogde bloeddruk. De nervus vagus helpt deze reacties te kalmeren door de parasympathische respons te stimuleren. Dit verlaagt de hartslag, —> LEES MEER

WAT EEN WERKGEVER NIET MOET DOEN BIJ (DREIGENDE) UITVAL DOOR STRESS

Als iemand uitvalt door ernstige stressklachten brengt dat naast groot psychisch leed, ook hoge financiële kosten met zich mee. Denk aan loondoorbetaling, kosten vervanging, kosten productie en/of omzetverlies, kosten verzuimbegeleiding en re-integratie. Gemiddeld kost een burn-out 60.000 euro per werknemer, zegt het Zilveren Kruis. Het herstel van een burn-out duurt gemiddeld 9 maanden blijkt uit onderzoek. Ook heeft de burn-out gevolgen voor de overige teamleden. De werkdruk wordt groter als er iemand is uitgevallen, waardoor de kans op overbelasting van het team ook toeneemt.

Werkgevers hebben dus belang bij de juiste behandeling van (dreigende) uitval door stress. Soms uit goede bedoelingen, soms door financiële druk, handelen werkgevers op een manier die het herstel van de werknemer niet bevordert.

In deze blog een overzicht van dingen die een werkgever beter niet kan doen. Wees er alert op als je als leidinggevende of HR adviseur te maken hebt met (dreigende) uitval door stress. Ze zijn ook handig om te weten als je zelf last hebt van ernstige stressklachten.

OVERSPANNEN EN BURN-OUT DOOR WESTERSE CULTUUR

De oorzaken van overspannenheid en burn-out worden vaak bij de persoon gelegd, denk aan perfectionisme, oververantwoordelijk voelen, ongezonde patronen en overlevingsmechanismes die in de jeugd ontstaan zijn. Natuurlijk spelen persoonlijke factoren een rol. Maar vaak wordt vergeten dat we in een ongezonde cultuur leven. Onze Westerse, neoliberale cultuur veroorzaakt stress! Eén van de nadelen van het opgroeien in een cultuur waarin onafhankelijkheid en persoonlijke prestaties als ethisch ideaal worden benadrukt, is dat we het gevoel hebben dat we het alleen aan onszelf te danken hebben als we onze ideale doelstellingen niet bereiken. We zijn geneigd onszelf te bekritiseren wegens onze tekortkomingen en depressief te worden als we er niet in slagen om ons potentieel te verwezenlijken. Persoonlijk geluk lijkt maakbaar door perfectie na te streven en dat doen we vaak door onszelf te vergelijken met anderen. In dit egoïstische proces van vergelijken kunnen we onszelf verliezen, waardoor we ons bedreigd —> LEES MEER

WAT JE ZELF KUNT DOEN BIJ ONGEZONDE, CHRONISCHE STRESS

Holistisch komt van het Griekse “holos”, dat volledig, geheel betekent. Het holisme gaat uit van het principe dat alles met elkaar verbonden is. Alles bestaat uit energie, alles om je heen en alles in jezelf. Die energie zorgt voor verbinding en voor een geheel. Alles is dus onderdeel van een groter geheel. En dat geheel is ook meer dan de som der delen. De samenhang tussen verschillende delen en hun interactie, naast de kenmerken van de verschillende delen, vormen een complex geheel.

De holistische visie op gezondheid, gaat er vanuit dat je fysieke welzijn, verbonden is met je mentale, emotionele, energetische en spirituele welzijn. Ze beïnvloeden elkaar. Deze visie stimuleert je om in harmonie te leven met jezelf en met anderen.

STRESS, OVERSPANNEN, BURN-OUT & DEPRESSIE

Er zijn veel misverstanden over overspannen zijn, burn-out en depressie. Deze blog geeft antwoord op vragen als:
– Wat is het verschil tussen burn-out en depressie?
– Waarom worden mensen met burn-out zo vaak gediagnosticeerd met depressie?
– Wat zijn de symptomen van ongezonde stress?
– Wanneer is iemand overspannen en wanneer burn-out?
– Wat veroorzaakt stress? Wat zijn onze stressoren?
Ook tref je een handig hulpmiddel: The Holmes & Rahe Stress Scale, een lijst met een aantal levensgebeurtenissen en hun scores qua stress.

UITPUTTING DOOR LEED VAN ANDEREN

In tegenstelling tot burn-out, dat wordt veroorzaakt door dagelijkse werkstress,  is compassiemoeheid of beter gezegd empathiemoeheid het gevolg van het overnemen van de emotionele last van pijn van een patiënt of cliënt. Empathiemoeheid kan het resultaat zijn van rechtstreeks werken met slachtoffers van rampen, trauma’s of ziekte, en komt vooral in de gezondheidszorg voor. Individuen die in andere hulpverleningsberoepen werken, lopen ook het risico empathiemoeheid te ervaren. Dit zijn onder meer kinderbeschermingsmedewerkers, dierenartsen, geestelijken, leraren, maatschappelijk werkers, palliatieve zorgverleners, journalisten, politieagenten, brandweerlieden, dierenwelzijnswerkers, coördinatoren van gezondheidseenheden en professionals op het gebied van Studentenzaken. Niet-professionals, zoals familieleden en andere mantelzorgers van mensen met een chronische ziekte, kunnen ook empathiemoeheid ervaren. In deze blog lees je wat empathiemoeheid inhoudt, waarom empathiemoeheid een betere term is dan compassiemoeheid en wat te doen om je er tegen te beschermen. EMOTIONELE EN FYSIEKE UITPUTTING Empathiemoeheid is een aandoening die wordt gekenmerkt door emotionele en fysieke —> LEES MEER