ORGANISATIES HEBBEN EMPATHIE EN VERBINDING NODIG OM TE OVERLEVEN

04/08/2015

blog werkstressIn veel organisaties waardeert men competitie en winst meer dan mensen. De huidige wereldcrisis waar we van aan het herstellen zijn, is vooral een morele crisis. Geld was en is voor velen nog steeds belangrijker dan waarden als eerlijkheid, duurzaamheid, gelijkwaardigheid en menselijkheid. We kunnen deze crisis aangrijpen om het vanaf nu anders te gaan doen, richting een wereld met meer verbinding tussen mensen. Dat vraagt ook om een verandering in de manier waarop we in organisaties met elkaar omgaan.

In deze blog lees je waarom empathie en hechte werkrelaties wezenlijk bijdragen aan het succes en zelfs het voortbestaan van een organisatie.

 

HECHTE (WERK)RELATIES ZORGEN VOOR GELUK & GEZONDHEID

Hechte sociale relaties maken gelukkig, blijkt uit onderzoek. Waarom zouden we deze wijsheid niet vertalen naar het werkende leven? Ik geloof dat hechte werkrelaties gelukkig maken. Werk is een belangrijk onderdeel van ons leven. Ik geloof ook dat gelukkige werknemers beter presteren dan ongelukkige werknemers.

Hechte sociale relaties zorgen ook voor gezondere mensen. Dit blijkt ook uit onderzoek. Mensen die zich met anderen verbonden voelen, hebben minder last van angst en depressie. Ook zorgen sociale relaties voor een sterker immuunsysteem en kun je met support sneller genezen van ziekte. Een gebrek aan verbinding is gerelateerd aan een afname in psychische en fysieke gezondheid. Ook draagt het bij aan antisociaal gedrag, geweld en verdere isolatie.

Als we bovenstaande feiten vertalen naar het werkende leven, kun je concluderen dat hechte werkrelaties en verbinding op het werk, bijdragen aan meer gelukkige en gezonde werknemers en daarmee aan gezondere organisaties met minder stress en ziekteverzuim. Dat bespaart niet alleen leed, maar ook geld.

 

VERBINDEN, DENKEN & DOEN

Gelukkig zijn de tijden aan het veranderen, maar toch zie ik nog veel te veel een mechanistische en hiërarchische visie op hoe een organisatie geleid moet worden. Managers dienen hun medewerkers aan te sturen om resultaten te boeken is de gedachte. Als er problemen zijn, dan wordt de vraag gesteld: “wat gaan we hieraan doen?” en niet “wie zijn we als organisatie, wat is ons bestaansrecht en waar gaan we heen?”

In mijn werk heb ik het regelmatig meegemaakt dat er een visie en/of strategie ontwikkeld moest worden en dat dit alleen voorbehouden was aan directie, management en beleidsadviseurs. De werknemers lager in de hiërarchie worden in een later stadium “betrokken”, waardoor er veel energie verloren gaat aan de implementatie van de veranderingen. Zo zonde, want het kan anders.

Organisaties bestaan omdat ze voorzien in menselijke behoeften van klanten. Daar is hun bestaansrecht van afhankelijk. Werknemers hebben ook menselijke behoeften. Waarom zou je die als leiding over het hoofd zien? Vertrouwen, respect, support, meedoen en meedenken zijn belangrijke behoeften op het werk. Als deze behoeften niet bevredigd worden, dan is de kans groot dat de productiviteit, dienstverlening, creativiteit, innovatiekracht, motivatie en werksfeer vermindert. En dat leidt tot minder winst.

Empathie is de sleutel tot meer succes en geluk op het werk. Je kunnen inleven en invoelen in anderen is een praktische en effectieve vaardigheid om in een team samen te werken, om met klanten om te gaan en om het werk gedaan te krijgen. De basis van empathie ligt in het begrijpen van je eigen gevoelens en behoeften, en die van een ander. Het gaat niet om denken en doen, maar om verbinden, denken en doen.

In deze prestatiemaatschappij wordt empathie je vaak afgeleerd, zeker in het zakelijke leven. Empathie en verbinding zouden niet zakelijk zijn, evenals het uiten van emoties. Het wordt tijd dat we hier anders naar gaan kijken. Veel managers denken dat empathie en verbinden teveel tijd kost, maar eigenlijk bespaart het tijd en creëert het energie. Mensen doen mee als ze zich gehoord voelen en kunnen meedenken met de noodzakelijke veranderingen. Ze komen ook sneller met ideeën voor verbeteringen, omdat ze weten dat hier wat mee gedaan wordt.

 

COCREATIE & COLLECTIEVE INTELLIGENTIE HARD NODIG

Juist in deze hectische tijd met een complexe, globale economie vol snelle veranderingen is het belangrijk om je te kunnen inleven in wat je klanten en concurrenten beweegt, zodat je hierop kunt inspelen. Dit lukt niet als je geen oog en oor hebt voor de mensen in je organisatie. De wereld is namelijk te complex geworden. Je hebt de inzichten van meerdere mensen nodig om tot nieuwe ideeën en oplossingen te komen, en niet die van één of een klein groepje. Juist de uitwisseling van waarheden en ervaringen zorgen voor meer deskundigheid, creativiteit en duurzame oplossingen.

We leven in het meest van elkaar afhankelijke tijdperk in de geschiedenis,” zei hij. Hij merkte op dat landen als de VS zich niet kunnen verstoppen voor issues als de Eurocrisis en hoe klimaatverandering niet met één politiek gezichtspunt behandeld kan worden. Hij pleit voor verandering via creatieve netwerken die samenwerken om problemen op te lossen.

De “he” in dit citaat is niemand minder dan Bill Clinton. Ook hij ziet in dat het in deze tijd de uitdaging is om de uitwisseling tussen mensen en creatieve netwerken te stimuleren en oogsten. Daar is leiderschap voor nodig, leiderschap dat mensen in beweging brengt en motiveert tot samenwerking. En dat is niet alleen voorbehouden aan presidenten of directeuren en managers in organisaties, maar aan iedereen, ook de participatie van de “gewone” burger of werknemer is nodig.

Empathie en verbinding zijn de sleutels tot vruchtbare samenwerking. Naast elkaar staan, gezamenlijke doelen hebben, elkaars talenten en ideeën waarderen, inleven en samen iets scheppen zijn belangrijk. Het geheel is meer dan de som der delen. Zonder samenwerking bereik je geen grote dingen en ontstaat er niet zoiets als cocreatie en collectieve intelligentie. En die hebben wij en organisaties, meer dan ooit, hard nodig om te overleven.

6 reacties

  1. Paul Vreeke schreef:

    Toen ik nog bij de gemeente Gouda werkte als afdelingshoofd burgerzaken, hielden de oudere collega’s bij hun vakantieplanning rekening met de jongere collega’s met schoolgaande kinderen. Als het niet anders kon, pasten de kinderen van eerstgenoemden op, op de kinderen van de laatstgenoemden. Men hield rekening met elkaar en had begrip voor elkaars (on-)mogelijkhgeden. Dit straalde positief af richting de dienstverlening aan de klanten.

  2. Helene schreef:

    Mooi blog! Ik ga je maar eens volgen 🙂
    Ook ik maak me in mijn werk hard voor het terugbrengen van inleving en verbeeldingskracht op de werkvloer. We hebben het nu meer nodig dan ooit om de collectief aangeleerde bedrijfskundige ‘systeemtaal’ weer te gaan koppelen aan een taal van emotie en empathie om onze plek in het geheel echt te kunnen begrijpen.

    • Angela Pagonidis schreef:

      Fijn. Je kunt me makkelijke volgen via mijn nieuwsbrief en facebookpagina OPBLOEIEN. Tot volgs! 😉

      En ik hoor natuurlijk ook graag je feedback, uitwisseling is waardevol voor mij.

    • Angela Pagonidis schreef:

      Ik wil je attenderen op een nieuwe blog. Ik ben benieuwd naar je reactie!
      In deze blog vertel ik hoe je voor jezelf en je collega’s een gezonde werkomgeving creëert door oog te hebben voor de gevoelens van mensen. Ik leg je in een notendop uit wat verbindende communicatie hierin voor jou kan betekenen.

      http://opbloeien.net/eer-gevoelens-op-het-werk/

Reageer