HEPPIE 2017!

01/01/2017

img_2797HEPPIE 2017! Ik wens je een dankbaar jaar vol verbinding en bijzondere ontmoetingen. En daarbij veel nieuwsgierigheid, empathie en moed om je kwetsbaarheid te tonen. De verbindingen met de mensen met wie je leeft, werkt en die je tegenkomt in je leven, bepalen immers voor het grootste deel je geluksgevoel. Je persoonlijkheid en talenten ontwikkelen zich in contact met anderen. Zonder verbinding met jezelf is dit allemaal een onmogelijke opgave. Wees daarom ook extra lief voor jezelf in 2017, liever dan je ooit voor jezelf geweest bent. Het geeft je vleugels en een heleboel positieve energie!

2016 was voor mij een interessant jaar vol onderzoek, experimenten en nieuwe ontmoetingen. Er is een ebook verschenen en een Ulab (zie eerdere blog) gevolgd waarin alle puzzelstukjes samenkomen. Ik heb mooie workshops gegeven en een paar mensen mogen begeleiden met coaching. De koers die ik vaar, krijgt voeten aan de grond. Verbinding, samenwerking en cocreatie op het werk brengen meer geluk en resultaat, dat is iets waar meer en meer mensen in zijn geloven. Met veel hoop en vertrouwen ga ik 2017 in. En ik hoop jij ook.

img_2776Dat betekent niet dat alles in mijn werk perfect verloopt. Zeker niet. Mijn acquisitie kan stukken beter en discipline is niet mijn grootste talent. Maar daar ga ik in 2017 in veranderen. Echt!

En ik zou me wat minder willen irriteren aan andere mensen. Dat klinkt misschien als een apart voornemen voor iemand die empathie en verbinding propageert. Ik zou het immers toch moeten kunnen. Helaas. Zonder oordelen en frustraties naar andere mensen kijken blijft ook voor mij een enorme uitdaging. Laatst zat ik met mijn zoontje in de trein op weg naar oma, de kinderwagen bepakt met tassen. We waren net gestationeerd en de kinderwagen viel om. Vier mensen keken er na en niemand die mij hielp met het oprapen van alle tassen en de krant die verspreid over de grond lag. Even later spuugde mijn zoontje zichzelf en mij onder. Niemand die enige blijk van zorg uitte, geen “hoe gaat het met hem?” of “heb je een doekje nodig?”. Supergeïrriteerd stapte ik de trein uit. “Waar gaat het heen met de mensheid?” was de repeterende basisgedachte in mijn hoofd. Maar waarschijnlijk was er gewoon sprake van het bystander effect. Omstanders zien anderen niet ingrijpen, en gaan er daarom van uit dat ingrijpen niet nodig is of dat iemand anders wel iets doet.

Wij mensen zijn heel vaardig in het afwachten. Wachten tot anderen het gaan doen. Wachten tot het juiste moment is aangebroken. Ook op het werk wachten mensen veel te veel af, althans dat is mijn mening. Wachten tot de leidinggevende het grote inzicht krijgt, of de directie. Wachten tot collega’s veranderen of weggaan waardoor de werksfeer dan eindelijk verbetert. Veel te weinig mensen nemen initiatief om hun eigen werkgeluk te verbeteren. Zo blijven ze alleen wel een passief slachtoffer van de situatie en dat voelt rot en onmachtig.

img_2778Dat wil en doe jij vast anders. Vrijdag 20 januari as. geef ik een inspiratieworkshop waarbij het verhogen van je eigen werkgeluk centraal staat. Je bent heel welkom. Het zal je meer inzicht geven om de nodige stappen in 2017 te zetten.

Last but not least, geniet en wees dankbaar in 2017. “Stop, kijk en ga verder” is het motto van de wijze monnik David Steindl-Rast. In zijn Ted-talk legt hij uit hoe je met dit levensmotto heel simpel je dankbaarheid vergroot voor hetgeen je allemaal hebt en daarmee je geluk vergroot. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor anderen. Hij zegt:

“Als je dankbaar bent, ben je niet angstig. En als je niet angstig bent, dan ben je niet gewelddadig. Als je dankbaar bent, dan leef je vanuit het gevoel genoeg te hebben en niet vanuit schaarste. Je bent bereid om te delen. Als je dankbaar bent, waardeer je de verschillen tussen mensen en heb je respect voor iedereen. En dat verandert de machtspiramide waarin we leven. De toekomst van onze wereld zal een netwerk zijn, niet een omgekeerde machtspiramide waarin de rollen omgedraaid zijn. De revolutie waarover ik spreek is een vredige revolutie en het is zo revolutionair dat we zelfs het concept van een revolutie revolutioneren. In een normale revolutie draaien de machtsrollen om; de mensen die eerder geen macht hebben staan, hebben nu de macht en domineren de mensen die eerder de macht hebben. Ze doen dan hetzelfde als de mensen daarvoor. We hebben een netwerk van kleine groepen nodig, groepen waarin mensen elkaar kennen en zich met elkaar verbinden. En dat zal een dankbare wereld zijn. Dankbare mensen zijn gelukkige mensen. Hoe meer gelukkige mensen er zijn, hoe meer een gelukkige wereld ontstaat.”

Warme en dankbare groet,
Angela Pagonidis

 

in categorie BLOG, persoonlijke ontwikkeling

Reageer